Haptonomie

De twee Oudgriekse woorden hapsis en nomos vormen de basis van het woord haptonomie.

Hapsis betekent gevoel, gevoelsbeleving, tact en tast.
Nomos betekent wet, regel en norm.

Haptonomie is de leer van de tast, het gevoel en het gevoelsleven van de mens. De haptonomische benadering karakteriseert het ontmoetend , helend aanraken om de ander in zijn wezen te bevestigen.

Het lichaam wordt gezien als drager van alle gevoelens en ervaringen die je in je leven opdoet. Aanraken is daarbij de meest directe vorm van communicatie.

Een uitgangspunt in de haptonomie is, dat de mens als voeler wordt geboren, maar tot denker wordt gemaakt. In onze maatschappij wordt aanraken, voelen en lichamelijkheid vaak minder bewust beleefd. De aandacht is vooral gericht op denken en verbale communicatie. Deze verstoring van de balans tussen verstand en gevoel heeft een veel grotere impact op ons leven dan wij zelf vaak onderkennen.

Dit kan zich bijvoorbeeld uiten in:

- Geen initiatief durven nemen
- Faalangsten
- Het alleen maar goed willen doen
- Het niet meer weten te luisteren naar hoe ik zelf iets zou willen doen


Denken overschaduwt het gevoel.